Tijdens de presentatie werden er voornamelijk zeer interessante en inspirerende resultaten van wetenschappelijke onderzoeken getoond. Allemaal in het teken van auditieve signalen en hoe deze je perceptie aanzienlijk kunnen beïnvloeden. Hij toonde hiermee de kracht van geluid aan en hoeveel invloed dit heeft op alle andere zintuigen. Je kan je zintuigen niet beïnvloeden door slechts een extra laag aan een zintuig toe te voegen, alle zintuigen hebben vice versa invloed op elkaar.
Daarnaast is het ook aangetoond dat de ruimtelijke positie van het geluid invloed heeft op de activatie van je hersenen. Elk ruimtelijk gebied heeft namelijk invloed op een bepaald deel van je hersenen.

Enkele mooie voorbeelden uit de presentatie:
Sonic Handcream: Tijdens een onderzoek werden participanten gevraagd hun handen te wrijven voor een microfoon. De participant hoorde vervolgens dit geluid over een koptelefoon. Terwijl de persoon het geluid hoorde veranderde het geluid door enkele frequenties te versterken en andere frequenties af te zwakken. Het resultaat was dat de persoon ineens voelde dat zijn/haar huid ineens gehydrateerd was in plaats van droog. Een kleine aanpassing in het geluid zorgde er dus voor dat de perceptie van die persoon compleet veranderde. Gekscherend kreeg het ook de naam sonic handcream.

Elektrische tandenborstel: Voor een onderzoek naar een elektrisch tandenborstel-merk gingen ze op zoek naar het ideale geluid. Kijkende wat voor geluid beter werkt dan het andere en waardoor mensen langer met een beter gevoel bleven poetsen. Hiermee voerden ze een test uit waarbij men hun tanden gingen poetsen en vervolgens ook het geluid van het poetsen over een koptelefoon te horen kregen. Dit geluid werd in verschillende tests aangepast en zo werd het geluid in kaart gebracht. De resultaten werden op een schaal van frequenties en “beleving van het poetsen” geplot. Hogere tonen zorgden voor een meer fris gevoel, maar kwam ook met de associaties van tandartsen. Lagere tonen voelden minder fris, maar wel vriendelijker. De lagere tonen werden over het algemeen dus ook als prettiger ervaren.

Product sound: Ook zijn er veel voorbeelden gegeven over het geluid van producten. Zo is het bij deodorants belangrijk dat de pssccht van de aerosol stevig en high-pitched moet klinken. Maar hoe ga je dit als merk waarborgen als spuitflessen telkens natuurvriendelijker moeten worden? AXE heeft hier bijvoorbeeld al op ingespeeld door de nieuwe spuitkoppen op de bussen te introduceren.

Voor chips en cornflakes is de crunch van groot belang. Pringles zag verkopen met 15% stijgen nadat het kraak-geluid van de chips met een paar frequenties werd verhoogd. Ook een grappig feit is dat in Griekenland chips als zouter wordt ervaren naarmate het gekraak van de zak toeneemt.

Ook de ervaring van het drinken uit een plastic bekertje kan drastisch veranderd worden door de textuur van een glad plastic te veranderen naar een meer geribbeld/puntiger stuk plastic. Hierdoor geeft de aanraking van het bekertje een ander geluid waardoor het lijkt alsof de inhoud een stuk kouder/ijziger is. “Het is alsof er ijsblokjes gemaakt worden door het stimuleren van de oren.”

De 101 eEtiquette richtlijnen zijn ontstaan vanuit het feit dat er nog geen gedefinieerde manieren en gebruiken van het digitale domein te vinden waren. Om deze richtlijnen bloot te leggen is er een onderzoek-traject van zes maanden op poten gezet, bestaande uit twee delen: het “Street lab” en een Expert workshop.

De resultaten van deze verscheidene activiteiten en contexten werden verzameld, gefilterd en geanalyseerd. De puntjes op de i werden door het multi-culturele team van het Creation Center gezet. Dit gaf geleidelijk vorm aan de 101 richtlijnen voor eEtiquette.

Street lab
Een interactieve workshop met kinderen en tieners uit Berlijn. Het doel was om te zien welke regels kinderen aannemen bij het gebruiken van digitale media. Duidelijk was dat de kinderen eerst de door hun ouders opgelegde regels keurig volgden bij het gebruiken van nieuwe technologieën. Bij de volgende ronde moesten de kinderen deze bestaande regels op een speelse manier verbreken door ze op een creatieve manier te illustreren en voor zichzelf te hervormen.

Expert workshop
In deze workshop werden verschillende ervaren gebruikers van digitale communicatie middelen en sociale netwerken gevraagd wat voor standaarden en regels zijn voor digitale media hanteerden. De workshop gaf inzichten in het dagelijks digitale leven door het gebruik van cultural probes, een tool voor zelf-observatie.

Meer informatie: http://eetiquette.com/

Deze presentatie was wellicht de eerste presentatie die eindelijk eens uit het stof kwam en het geheel van service design eens wat luchtiger aanpakte. Zijn slides waren speels en zijn manier van presenteren nodigde enorm om uit om te luisteren.

In zijn presentatie legde hij uit hoe je de perfecte popsong schrijft. Het meest belangrijke zijn de “Shitty first drafts“. Iets wat je maakt kan nooit in één keer goed zijn, pas na veel bijschaven kan iets goed of perfect worden. Dus “To write a popsong, make a shitty first draft. And do that a 1000 times.” Daarnaast moet je letten op verschillende elementen: Rhythm, Theme, Flow, Structure, Contrast, Metaphors, Rhyme, Hook en Repetition.

Het mooie aan deze elementen is dat ze ook identiek toepasbaar zijn op andere onderwerpen zoals Ballet, User Experience Design of Service Design. Loop de elementen maar eens na en probeer ze toe te passen op een onderwerp naar keuze. Het zijn allemaal elementen die verrijking bieden waardoor er genoeg gelaagdheid ontstaat zodat dit toenemende aantrekkelijker wordt voor een persoon.

Hij noemde dit toepassen van de elementen een Head-Fake; “You learn one thing, but in fact it is (also) about something else.” Je kan bijvoorbeeld iets leren over je klasgenoten, maar ondertussen leer je ook iets meer over sociaal gedrag.

De presentatie zelf was ook een Head Fake volgens de spreker. De opbouw van de presentatie was namelijk als volgt:

• Examples
• Patterns
• Guidelines
• Generalization
• Big Idea
• Context
• Application

De Head Fake achter deze opbouw is dat het een perfecte opbouw is om iemand iets te leren. Met deze opbouw zou je makkelijk op elk moment in de presentatie (of les) kunnen stoppen zonder dat je luisteraar verward wegloopt. Elke stap is een verrijking op de vorige stappen en de luisteraar vertrekt dus niet zonder onsamenhangende informatie. Mocht je ergens in het midden beginnen en dan eerder stoppen, dan is de kans groot dat je luisteraar er niks van snapt.

Hier een video van zijn presentatie welke hij eerder dit jaar op UXCamp gaf:

Over het algemeen was de insteek van de conferentie compleet anders dan ik in eerste instantie had verwacht. Ik ging er naar toe met de gedachte dat Service Design een “fluffy”-thema was en er veel gepraat zou worden over de beleving van de gebruikers van een service/dienst van een merk. De insteek van de meeste lezingen was echter veel meer gericht op business, organisatie, planning en revenue-streams. Enerzijds een domper, anderzijds wel interessant om het onderwerp vanuit een andere hoek te bekijken. De platte, zakelijke kant van het geheel heeft me echter weinig kunnen inspireren, helaas.

Enkele stukken uit mijn notities:

Christian Palino (Adaptive Path) gaf een lijst met negen punten waar volgens hem goed service design aan moet voldoen:
Good service design:

• makes a service understandable
• is balanced
• anticipates change
• continually delivers value
• is considerate
• is sustainable
• is fluid
• is human-centered
• is participatory

Søren Bechmann liet enkele interessante voorbeelden van branding zien en toonde daarnaast een Emotion Timeline. Dit model kan je vergelijken met een Brand Awareness Model, maar dan worden ook de emoties en intensiteit daarvan meegenomen in het overzicht. Met deze methode kan je goed in kaart brengen waar de pieken en dalen in de beleving van je merk zitten, waar je als merk vervolgens op in zou kunnen spelen.

Ook hebben we deelgenomen aan een workshop van het team van Meld Studios. De workshop was genoemd “Communicating Behavioural Insights” en gaf een frisse kijk in hoe je gedrag en emoties over kon dragen in bijvoorbeeld storyboards, flowcharts e.d. communicatie documenten.

Binnenkort meer posts. Wil je meer weten? Vraag het in de reacties!

Dit is mijn resultaat. Klik voor de werkelijke grootte.

“Maar je ruikt toch altijd?”

Ja, maar nu een week lang bewust opletten wat je ruikt, waar je dit ruikt en of bepaalde merken/instanties hier rekening mee houden. Wat voor associaties of gevoelens brengt het jou teweeg?

De bedoeling was om uiteindelijk twee reuk-ervaringen te definiëren, een goede en een slechte toepassing.

Mijn goede/fijne reuk-ervaring was bij de Albert Heijn. Ik had al eens gehoord dat ze bij de AH de lucht van de brood/banket-hoek terug de winkel in blazen om zo een fijne (en hongerig-makende) geur te verspreiden. Nu heb ik hier afgelopen week eens op gelet en alhoewel het erg subtiel was merkte ik het wel. Toen ik de geur bewust rook kwam ik even helemaal tot rust en voelde ik serieus even de stress uit mijn benen vloeien. Normaal loop ik enorm snel door de AH om mijn benodigdheden in mijn mandje te gooien, maar van de keer ging het erg vloeiend.

Mijn slechte/onplezierige reuk-ervaring was in de trein richting Zeeland. Deze ervaring was dan wel niet deze week, maar staat nog in mijn geheugen gegrift. Ik was namelijk op een zondag-middag (rond 16u) met de trein vanuit Rotterdam vertrokken richting Vlissingen. In de trein stonk het echter enorm naar bier. Opzich kan ik begrijpen dat zoiets wel eens voorkomt, maar niet op een zondag-middag! Hoogstwaarschijnlijk was deze geur-ravage ontstaan in de nacht van zaterdag op zondag nadat het uitgaansleven was uitgebloeid. Je zou echter verwachten dat de trein wel schoongemaakt zou worden voordat deze weer gaat rijden, maar helaas was dit niet het geval. Ik vraag me af of de NS ooit heeft nagedacht over de geur van een treinrit en of ze ooit geëxperimenteerd hebben met geuren om de reizigers bijvoorbeeld meer te laten ontspannen of een bierlucht enigszins te maskeren.

Samen met mijn vader en zusje hebben we dus een dagje Breda gedaan. Het was erg gezellig, leuk om weer eens een dagje met elkaar op te trekken, leuke terrasjes gehad en natuurlijk veel rondgelopen in de binnenstad. We waren er pas rond twee uur ’s middags en opzich viel het aantal roodharigen wel mee. Het waren er zeker wel vele malen meer dan gemiddeld, maar ik had er eigenlijk nog meer verwacht. Ik denk ook dat het bij de fotoshoot rond 12u zijn hoogtepunt heeft gehad en het daarna wat is afgezwakt.

Het was leuk om de roodhaar-dichtheid ineens zo omhoog te zien schieten, maar ik had niet echt het gevoel van verbondenheid wat ik wel had verwacht. Er komen zelfs mensen uit het buitenland (Amerika, Groot-Brittannië, Argentinië, Zuid-Afrika, Ierland en Mexico) voor dit event, dus ik had verwacht dat er in het geheel meer gezamenlijke activiteiten zouden zijn geweest. De dag bestond echter uit allerlei losse activiteiten; Modeshows, fotoshoots, massages (huh?), make-up stands, lezingen (wel interessant), workshops (totaal irrelevant tot rood haar) en een kunst-tentoonstelling welke in mijn ogen ook vrij weinig te maken had met het roodharig zijn.

Al met al voelde het voor mij dus als allemaal losse activiteiten welke niet eens altijd met het thema van de dag te maken hadden. Ik miste het eenheids-gevoel en voelde me dus eigenlijk niet echt aangesproken. Jammer maar helaas. Uiteindelijk toch een hele leuke dag gehad, maar niet vanwege het evenement.

Misschien een leuke uitdaging om te kijken of ik met de organisatie in contact kan komen en volgend jaar mijn input vanuit Experience Branding toe kan passen op het event.

Mijn combinatie was “een Blueband Rolgordijn”:

De les daarop hadden we eenzelfde opdracht, maar dan met een object en een bijvoeglijk naamwoord (liefst een die te maken had met emoties).

“een Verdrietige Rugtas”:

Afgelopen woensdag was het weer zover. Ik was lekker vroeg zodat ik nog wat aan mijn dag had, maar het blijkt dat de zusterpost nog niet erg drukbezet is in de vroege ochtend.

Na even wachten kwamen er twee zusters aan. Nadat ik duidelijk had gemaakt dat ik voor een bloedprik kwam vroeg de wat oudere zuster aan de jonge (pas nieuwe?) zuster of zij de prik wilde doen. Waarop een enigszins onzekere “uhm ja dat is goed, ik heb het wel vaker gedaan” terugkwam als reactie… Niet fijn om te horen!! Ik geloof graag dat ze erg kundig is in haar taak en ze me succesvol lek kon prikken, maar ik had die onzekerheid liever niet gehoord. “Ach,” dacht ik “het zal wel loslopen”.

Eenmaal in de stoel beland en de naald in mijn linkerarm zei de zuster uit het niets: “Oh, sorry!”. “Oh, shit!” dacht ik. “Ik ben de stoelband vergeten..”. Ik wist niet wat de stoelband was en waar het voor diende, maar na een uitleg bleek het niet zo erg. Het dient er voornamelijk voor dat je aderen beter zichtbaar worden en het bloed beter stroomt, maar dit ging al goed.

Desalniettemin was het mooi de tweede keer in slechts enkele minuten dat ik iets hoorde wat ik echt niet had hoeven horen in die positie.

‘Ignorance is Bliss’ en zeker op momenten als deze. Veel bedrijven en merken proberen zo open en transparant mogelijk te zijn in hun uitingen en bedrijfsvoering, maar ik denk dat het wel slim is om eens te kijken of de klant/doelgroep wel alles wilt weten..?

Op deze pagina lees je alles over mijn proces.

1.0 De basis leggen
Als eerste ben ik gaan zoeken naar een Particle System waar ik het geheel op wilde gaan baseren. Als snel stuitte ik daarbij op een zeer bruikbare class van BIT-101.

Het doel van mijn concept: Een “ant-farm” van digitale beestjes welke op zowel real-life gebeurtenissen als op elkaar onderling reageren. De beestjes krijgen een minimale vorm van Artificial Intelligence waarmee ze unieke identiteiten creëren. Ze worden onderdeel van een tribe (bepaalt door kleur) wanneer ze geboren worden, daarnaast kunnen ze het gevecht aan gaan met elkaar, nieuwe kinderen ter wereld brengen en (hopelijk) bewegen op de muziek. De kleur van de tribe zal onderlinge relaties gaan bepalen. Baby-beestjes zullen ook de eigenschappen van zijn ouders overnemen.

Vanuit real-life kan er invloed uitgeoefend worden door dichterbij het scherm te komen, hierdoor zouden de beestjes bang kunnen worden en schichtiger gaan bewegen. Ook kan geluid invloed uitoefenen (hoge/lage tonen, volume en beat-detection).

Uiteindelijk zal er nog een link gemaakt worden tussen het product van Sammy en mijn uiteindelijke applicatie. We hopen een interessante wisselwerking tussen beide resultaten te kunnen maken.

2.0 Spelen met Processing en toespitsen
De volgende stap in het proces was verder spelen met Processing, kijken wat alles inhoud en hoe de syntax hier is opgebouwd. De Processing Reference is daarbij geweldig!

Daarnaast ben ik gaan kijken naar hoe ik de bestaande code kon verbeteren meer op mijn concept kon toespitsen. Hierbij heb ik onder andere; de lengte van de staartjes enorm ingekort, beweging aangepast voor meer spreiding, leeftijd en groei toegevoegd (hoe ouder hoe groter) en de snelheid en andere bewegingen nagelopen.

3.0 “It’s Alive!”
In versie 2 ben ik de beestjes meer tot leven gaan brengen. Elk beestje heeft nu naast een leeftijd ook een health-status. Aan de hand van deze 2 parameters wordt de grootte, snelheid en weerbaarheid tegen andere beestjes berekend. Hierbij heb ik ook weer de oh-zo gevreesde wiskundige formules van de middelbare school weer eens opgerakeld.

4.0 Stam kleuren
Om de interactie tussen de LED-bloem van Sam en de beestjes sterker te maken hebben we er voor gekozen om de beestjes ook op de bloem te laten reageren. De bloem veranderd van kleur door omgevings-variabelen en hier zullen de beestjes vervolgens op reageren. Wanneer de bloem bijvoorbeeld paars wordt zullen alle beestjes met een paarse staart naar de bloem bewegen terwijl de andere afdeinsen. De staart kleur dient dus als een soort stam kleur.

5.0 Flocking
Om de beestjes nog iets realistischer te maken heb ik er voor gezorgd dat ze groeperen/flocken aan de hand van hun stam kleur. Beestjes met dezelfde kleur staart zullen elkaar vinden en in een groepje verder zwerven. Dit gedrag heb ik code-matig wel enigszins gefaked, het echt laten flocken van de beestjes was ietwat te ingewikkeld voor deze tijdspanne.

6.0 En ze leefden nog lang en gelukkig…
Om het geheel compleet te maken reageren de beestjes nu op zowel de bloem als op de persoon die voor de bloem staat. Wanneer iemand erg dichtbij komt worden de beestjes bang en uiten dat door sneller te gaan bewegen en zich uiteindelijk met dezelfde stam genoten in een hoekje te verstoppen. Wanneer het gevaar weer is afgenomen gaan ze weer hun normale gang.

Sammy heeft een visualisatie gemaakt van ons eindproduct. Uiteindelijk zal er ook nog een korte video gemaakt worden om een indruk te geven van het geheel en de interacties.

De broncode van mijn Creatures is hier te vinden.